سلمى ! دنيا جز به ديدار برادران و بخشش به آنها و انجام خوبيها ، نيكو و خوشايند نيست . پنجم ، كثرت صدقات : صدوق در كتاب ثواب الاعمال از امام صادق ( ع ) روايت كرده است : پدرم از ديگر افراد خانواده‌اش مال كمتر و در مقابل ، مخارج بيشترى داشت . او در هر جمعه يك دينار صدقه مىداد و مىگفت : صدقه در روز جمعه دو چندان مىشود همان گونه كه خود روز جمعه بر روزهاى ديگر فضيلت بيشترى دارد . ششم ، شكوه و هيبت در دلها : در مناقب از ابو حمزهء ثمالى نقل شده است : « چون سالى كه ابو جعفر محمد بن على ( ع ) در آن حج كرد ، فرا رسيد . هشام بن عبد الملك او را ديد كه مردم به سويش مىشتافتند . عكرمه پرسيد : اين مرد كيست ؟ بر چهره‌اش نشان درخشان علم و دانش نقش بسته است . بايد او را امتحان كنم . اما وقتى رو به روى امام قرار گرفت از ترس به لرزه افتاد و از عمل خود پشيمان شد و گفت : اى فرزند رسول خدا ( ص ) من در مجالس بسيارى ، روياروى كسانى مانند ابن عباس و غير او نشسته‌ام ، اما هيچ‌گاه حالتى كه اكنون مرا فرا گرفته است ، در نيافته بود . امام باقر ( ع ) به او فرمود : واى بر تو اى بندهء شاميان ! تو پيشاروى خانه‌هايى هستى كه خداوند اجازه داده در آنها نام پاكش بلندى گيرد و ياد شود . يكى از رواياتى كه از طريق آن حضرت نقل شده است شيخ مفيد در ارشاد نويسد : از امام باقر ( ع ) از پدرانش ( عليهم السلام ) روايت شده است كه رسول خدا ( ص ) مىفرمود : بزرگ‌ترين كارها سه چيز است : مواسات با برادران در مال و پرداخت حق كامل مردم از طرف خود و ياد كردن خداوند در هر حال . اخبار مربوط به آن حضرت و ذكر برخى از رواياتى كه از او نقل شده است ابو نعيم اصفهانى در كتاب حلية الاولياء به نقل از امام باقر ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : « شيعيان ما سه دسته‌اند . دسته‌اى از آنان مال مردم را به نام ما مىخورند و دسته‌اى مانند شيشه‌اند كه خرد مىشوند و دسته‌اى ديگر چونان طلاى سرخند كه هرگاه به آتش برده مىشوند ، بر استحكام آنها افزوده مىشود » . آبى در كتاب نثر الدرر مىنويسد : امام باقر ( ع ) به مناسبت ولادت كودكى به پدرش تبريك گفت و فرمود : از خدا مىخواهم اين كودك را جانشين با تو و پس از تو قرار دهد . زيرا انسان در زمان حيات و مرگ پدرش جانشين اوست . و نيز آن امام ( ع ) فرمود : خداوند ، محمد ( ص ) را به نيكوترين آداب ، مؤدب فرمود و گفت : عفو پيشه كن و به نيكى فرمان ده و از نادانان روى